குறிப்பு: தமிழ் படிப்பதை பத்தாம் வகுப்பில் விட்டு ஒன்பது ஆண்டுகளில் விரிவாக எழுதுவது இதுவே. என்னுடிய முதல் தமிழ் நாவலும் ஆகும். பிழைகளோ அல்லது சாதாரணமாக எழுதப்படும் உரைகளில் இருந்து கேலி செய்யும் அளவுக்கு வேறுபட்டால் மன்னிக்கவும். கடலை இதுவரைக்கும் பார்க்காத ஒருவர் புதிதாக நெய்தலின் வாசனையையும் வியர்வையை முதல் முறை உணர்வது போல் எனக்குத் தோன்றுகிறது. சரோஜா எப்படி குமரேசனின் ஊருக்கு வரும் வழியில் எல்லாவற்றயும் புதிதாக அனுபவித்ததாளோ அப்படியே எனக்கும் தோன்றுகிறது சில வரிகளில். இருவரும் காதலிக்கின்றன திருமணம் செய்துகொண்டு ஒருவர் ஊருக்கு ஓடி செல்கின்றன…எத்தனை கேள்விகள்? எத்தனை அவமானங்கள்? அவர் ஊர் மக்கள் ஏற்றுக்கொள்வார்களா? எப்படி எதிர்கொள்கிறார்கள்? அதே தொடக்கமாகும். ...

It drizzled for sometime. It was cold for sometime and it was clear for sometime. It was an all pleasant evening all along from Channapatna to Nelamangla to Yelahanka this saturday. I had the privilege of maps that allowed me to take long, thin windy roads on hillocks and downhill from villages onto valleys. The jasmine tree in front of Aruvu fell We heard a sharp cracking sound, almost like the sound of thunder and then heard the tree hit the roof. The atleast 30 foot tall Jasmine tree in front of YNC fell. We were shocked and went out to realise that that the compund wall had taken most of the hit and the top was resting on the sloped roof of YNC. ...

I realise how far I am away from real things. Physical things. Things that give me joy. I never touch the road that carries my punctured cycle except when I fall. I never have to till the soil that gave me my soya chunks. I mostly never touch my wet waste. And I’m very far away from owning a piece of motor and two wheels that will accelerate me far away from the city on the weekends. ...

I’ve never read a novel quite like the Grapes of Wrath, it is set in Dust Bowl America, both the period and the geography. It describes and paints the market system we live in with such simple, gory detail, that it is haunting. It is a story I would rather not attempt to write about when it still occupies my mind so amorphously. For the time being, I quote from it: Men who can graft the trees and make the seed fertile and big can find no way to let the hungry people eat their produce. Men who have created new fruits in the world cannot create a system whereby their fruits may be eaten. And the failure hangs over the State like a great sorrow. ...